Μια μυρωδιά καλοκαιριού απ'τις ακτές...
Το κύμα σκάει απαλά στις άκρες των ποδιών μας, ο ήλιος έχει ορχήσει να παίρνει την κάτω βόλτα κρύβετε πίσω από το ένα και μοναδικό βουνό που βλέπουμε μπροστά μας, ένα βουνό που με όλη τη δύναμη της ψυχής μας προσπαθούμε να του αλλάξουμε θέση να το βγάλουμε από το οπτικό μας πεδίο για να δούμε όσο περισσότερο μπορούμε αυτή τη δύση να δούμε τον ήλιο και τη ζωή μας να χάνετε στο άπειρο. Είναι σαν να μη θες να τελειώσουν κάποιες στιγμές και όμως πρέπει. Μαζί με τον ήλιο θα κρυφτεί και η κοινή ζωή μας όλα θα τελειώσουν μετά από αυτό το ηλιοβασίλεμα. Θα πάρεις τον δρόμο σου κι εγώ τον δικό μου θα χαράξεις την δική σου πορεία που τίποτα δεν θα έχει από το πριν τίποτα δεν θα θυμίζει τη μέχρι τώρα ζωή μας, κι εγώ θα πάρω τη δική μου πορεία θα χαράξω καινούργιες γραμμές και θα βρω πάλι καινούργιες ιδέες και νέες ελπίδες για να συνεχίσω. Το μωβ είναι το αγαπημένο μου χρώμα και ο ορίζοντας η αγαπημένη μου εικόνα κι εσύ η αγαπημένη μου είσαι, την θάλασσα την λατρεύω το ίδιο κι εσένα, αυτή τη στιγμή τα έχω όλα έτσι νιώθω, εσύ κάθεσαι σιωπηλή στην αγκαλιά μου τα μάτια μου πλημυρίζουν από το μωβ του Ήλιου που χάνετε στο πουθενά ο ήχος από το κύμα είναι σαν να ακούς χιλιάδες νεράιδες να σου ψιθυρίζουν στο αυτί νιώθω γεμάτος τώρα, νιώθω πλήρης, αλλά ξέρω ότι σε λίγο σε πολύ λίγο θα έχω αδειάσει πάλι θα τελειώσουν όλα και δεν το θέλω καθόλου. Πως μπορώ να παγώσω τη στιγμή να την κρατήσω για πάντα εκεί και να μη γίνει ακόμα μια ανάμνηση από σένα, από μας, Πως;
Σκαλίζω την άμμο μπροστά από τα πόδια μας και βρίσκω ένα πετράδι μοναδικό τόσο δα άσπρο με κόκκινες γραμμές σαν να βγαίνει το αίμα από τη μέσα του ζωή, στο ακουμπώ στη παλάμη και το σφίγγεις με όλη σου τη δύναμη. Πως γίνετε να χωράνε όλα αυτά σε μια στιγμή και να μη χωράνε σε ολόκληρη τη ζωή μας; Ποτέ δε μπόρεσα να το καταλάβω αυτό.
Πάνω στα χέρια σου ακούμπησα πετράδι μια μυρωδιά καλοκαιριού απ'τις ακτές που τόσα χρόνια σα μαίστρος με ταράζει όταν ψαρεύω στα ρηχά κούφιες χαρές. Έριξες άγκυρα σαν όλες τις φρεγάδες ξέσπασε θύελλα απ'τον τρελό νοτιά σε ουράνιο τόξο που μπερδεύτηκε στις λάσπες αναζητούσες μια καινούρια πυρκαγιά.
Μα εδώ αρχίζει και τελειώνει η αγάπη στον άλλο κόσμο τι θα βρεις; Θα΄σαι δεμένη με καινούριο εφιάλτη εδώ αρχίζει και τελειώνει η ζωή. Στοιχειά του ουρανού γλεντάνε το κορμί μου και το ποτίζουν με ερμαφρόδιτη ηδονή με ένα κασόνι ταξιδεύουν την ψυχή μου πάνω σε κύματα του πρέπει και του μη. Λοιπόν το μόνο που μου μένει να σου δώσω μια μυρωδιά καλοκαιριού απ'τις ακτές ήσουν παρένθεση που με έκανε να νιώσω πως ό,τι φεύγει όλο γυρίζει από το χθες...
terero